ماده۴۹۵ قانون مجازات اسلامی

هرگاه پزشک در معالجاتی که انجام می‌دهد موجب تلف یا صدمه بدنی گردد، ضامن دیه است مگر آنکه عمل او مطابق مقررات پزشکی و موازین فنی باشد یا این که قبل از معالجه برائت گرفته باشد و مرتکب تقصیری هم نشود و چنانچه اخذ برائت از مریض به‌دلیل نابالغ یا مجنون‌ بودن او، معتبر نباشد و یا تحصیل برائت از او به‌دلیل بیهوشی و مانند آن ممکن نگردد، برائت از ولی مریض تحصیل می‌شود.
تبصره۱ـ در صورت عدم قصور یا تقصیر پزشک در علم و عمل برای وی ضمان وجود ندارد هرچند برائت اخذ نکرده باشد.
تبصره۲ـ ولیّ بیمار اعم از ولی خاص است مانند پدر و ولی عام که مقام رهبری اسـت. در موارد فقدان یا عدم دسترسی به ولی خاص، رییس قـوه‌قضاییه با استیذان از مقام رهـبری و تفویض اخـتیار به دادستان‌های مربوطه به اعطاء برائت به طبیب اقدام می‌نماید.