ماده۵۶۵ قانون مجازات اسلامی
از بین‌بردن قسمتی از عضو یا منفعت دارای دیه مقدر به همان نسبت دیه دارد به این ترتیب که از بین‌بردن نصف آن به میزان نصف و از بین‌بردن یک سوم آن به میزان یک سوم دارای دیه است مگر این که در قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد.
تبصره۱ـ در مواردی که نسبت از بین‌رفته قابل تشخیص نباشد، ارش تعیین می‌شود.
تبصره۲ـ هرگاه جنایت، عضو را در وضعیتی قرار دهد که به تشخیص کارشناس، مجنی‌ٌعلیه ناگزیر از قطع آن باشد دیه قطع عضو ثابت می‌شود.
تبصره۱ـ در مواردی که نسبت از بین‌رفته قابل تشخیص نباشد، ارش تعیین می‌شود.
تبصره۲ـ هرگاه جنایت، عضو را در وضعیتی قرار دهد که به تشخیص کارشناس، مجنی‌ٌعلیه ناگزیر از قطع آن باشد دیه قطع عضو ثابت می‌شود.